Dag 20 Caïro - Wenen - Amsterdam

Vanmorgen had ik al snel mijn koffer ingepakt en in de lobby gezet. Met een reisgenoot ben ik een stukje gaan lopen. We wilden eigenlijk nog wat drinken langs de Nijl, maar al die restaurants waren (om kwart voor 10) nog gesloten. Dan maar teruglopen en in de buurt van het hotel vonden we een terrasje dat al wel geopend was. Tussen de zoete geuren van de waterpijpen drinken we ons laatste drankje. Om half 12 worden de koffers in de auto gepakt en om 12 uur worden we verzocht de bus in te gaan. Daag Caïro.

Hallo vliegveld. De paspoortcontrole is weer heerlijk formeel, er kan geen lachje vanaf. Overige controles lijken soepel, ondanks dat de schoenen uit moeten, maar bij de gate komt pas de uitgebreide controle. Na een hapje en drankje moeten bij die laatste controle alle apparaten uit de tassen, vloeibaar spul moet worden weggegooid, er is extra controle van laptops, schoenen moeten uit, riemen af en er wordt goed gefouilleerd. Nadat we driedubbel gecheckt zijn, kan er al snel geboard worden en om half 4 stijgen we op, zoals gepland. De overstaptijd in Wenen is kort. De securitycheck verloopt niet soepel en duurt erg lang. Het is nog spannend of we wel op tijd bij de gate zijn. Uiteindelijk blijkt de vlucht naar Amsterdam vertraging te hebben, dus al het gehaast is voor niets geweest. Gelukkig zijn beide vluchten goed verlopen en landen we veilig in Nederland. Altijd weer een opluchting.De vertraging in Wenen en uiteindelijk ook vertraging bij de aankomst in Amsterdam zorgt ervoor dat ik de laatste trein naar Enschede mis. Mijn enige Vlaamse reisgenoot is zo sympathiek (en gek!) dat hij mij 's avonds laat nog naar huis rijdt. Bedankt! Om half 2 steek ik de sleutel weer in het slot van mijn huis. Het was weer een fantastische vakantie, maar there's no place like home!

Dag 19 Quseir - Caïro

Vandaag was dag één van de twee reisdagen. Om acht uur verlaten we het hotel bij Quseir en stappen in onze bus naar Caïro. Omdat dit toch wel een eindje rijden is, hebben we deze keer twee buschauffeurs. Er ligt er al een te slapen op het bankje achterin de bus. Ik vind dat eigenlijk alle busritten tijdens deze reis redelijk snel zijn gegaan. Er valt ook vaak wel genoeg te kijken onderweg. Bij de rustplaats onderweg eet ik een lekker broodje kipshoarma en net als de meesten koop ik nog wat snacks voor deel twee van de rit. Dan gebeurt wat niemand had verwacht, het regent onderweg! Bij ons in Nederland heel normaal, maar in deze regio valt maar tien tot twintig millimeter per jaar. Het water druppelt zachtjes lang de dakrand de bus in. Uiteraard doen de ruitenwissers van de bus het niet en houdt de chauffeur geen rekening met aquaplaning, niet geheel ongevaarlijk dus. Bij aankomst in Caïro blijkt dat ook de straten er niet op berekend zijn. Er blijven flinke plassen staan. De Egyptenaren lijkt het weinig te deren en rijden er zelfs op de motor gewoon vol doorheen.

Ondertussen is in de bus een envelop rondgegaan met fooi voor Mohamed, die inmiddels door de meesten Mo wordt genoemd. Bij aankomst in het hotel ziet hij nog toe op het uitladen van de koffers en de toebedeling van de kamers voor de laatste nacht en dan nemen we afscheid van elkaar.
Het is inmiddels laat in de middag, maar niet iedereen heeft zin om in het hotel te blijven. Ik had nog wel een stuk met een tuk tuk mee willen rijden, maar die reden in Alexandrië als taxi en hier niet. Foutje. Met vier anderen proppen we ons in een ‘gewone’ taxi en laten ons afzetten bij Khan El-Khalili, de markt. We slenteren wat door de straten. We hebben hier op dag 2 ook al gelopen, maar toen was het niet zo levendig als nu. We drinken nog even wat aan/op straat en niet lang daarna nemen we een taxi terug. We gaan met het oog op comfort nu met twee taxi’s. We geven aan dat we naar het Sheraton willen, een groot en bekend hotel dat in de buurt ligt van ons hotel, maar beide chauffeurs weten niet waar het is, want we rijden alleen maar rondjes. We weten wel welke richting we op moeten, dus we stappen uiteindelijk uit en lopen het laatste stuk. We sluiten af met een etentje bij Seagull, de boot op de Nijl waar we op dag 2 ook hebben gegeten. We worden vriendelijk bediend en het smaakt weer uitstekend. Daarna zijn de knollen op en gaan we voor de laatste keer naar onze kamers.

Dag 18 Quseir

Vandaag was de laatste vrije dag. Ca. 12 mensen van onze groep, plus nog een Duitse vrouw, gaan mee met een snorkelexcursie. Om 7 uur moeten we ons melden bij de dive shack. Ik ruil daarvoor mijn pak nog even om, want die hadden ze iets te optimistisch ingeschat.

In een minibus worden we naar het haventje in Quseir gebracht. Daar ligt een boot van 22-24 meter voor anker. Met een rubberboot worden we vanaf het vervallen piertje naar de grotere boot toe gevaren. Wanneer we op de boot zijn moeten we nog een tijdje wachten tot de kustwacht onze papieren heeft gecontroleerd. En dat is maar goed ook, anders hadden we waarschijnlijk de twee grote zeeschildpadden gemist. Wat een gave beesten zijn dat.

We snorkelen vandaag op twee plekken; Zerib Kebir en El Canisa. Voorafgaand aan de eerste snorkelsessie krijgen we een briefing en moeten we allemaal een buddy uitkiezen, zodat niemand onopgemerkt achterblijft of niet meer boven komt. In twee groepjes worden we met de rubberboot wat verderop gedropt. Omdat iedereen flippers aan heeft, moeten we net als bij het duiken achterover het water in. Langs de rand van het koraalrif snorkelen we dan langzaam weer richting boot. Ik heb een gopro camera gehuurd voor de vissen, maar later blijkt dat ik er alleen maar koraal op heb staan. Ik kon ook niet inzoomen of terugkijken. Jammer. Gelukkig heb ik reisgenoten die mooie foto's maken en is er een fotograaf van de diveshack mee.

Na de eerste snorkelsessie gaan we ontbijten. Net daarvoor glijdt een reisgenote uit op de boot en breekt haar pols. Dat ziet er niet goed uit. Gelukkig wordt snel geregeld dat er een taxi komt naar waar de boot ligt. Een andere reisgenoot gaat met haar mee naar het hotel, waar ze haar papieren ophalen en vanaf waar Mohamed met hen meegaat naar het ziekenhuis. In het gips en met medicatie komt ze ‘s middags weer terug. Omdat we bijna naar huis gaan wordt er niet geopereerd.

Na de lunch doet de rest van de groep de tweede snorkelsessie. Andere locatie, zelfde principe. Nu zie ik meer rondzwemmen, waaronder ook clownsvisjes (Nemo), een rog en een schildpad. Wat een leuke ervaring! 

De rest van de dag bestaat voor mij uit niets anders dan eten, drinken en luieren.

Dag 17 Quseir

Na even zoeken blijkt dat het ontbijt aan de overkant is, dat wil zeggen het deel van het hotel aan de andere kant van de straat. 

Later deze ochtend gaan we met een paar met de minibus vanaf het hotel naar de stad (Quseir). Het is er rustig en de gebouwen zien er vervallen uit. In het haventje liggen enkele wrakken half in het water. Vergane glorie, zo lijkt het. De havenstad is getuige geweest van talloze veranderingen, van de tijd van Koningin Hatsjepsoets leger tot de pelgrims van de Sultan op weg naar Mekka, van de Romeinse centurions tot de Arabische handelaren in de Renaissance. Dat zou je op het eerste gezicht niet zeggen. 

Toen we de minibus waren uitgestapt, werden we gelijk al gevolgd door jongens die ons maar al te graag de weg wilden wijzen langs de bezienswaardigheden. Vanaf het haventje lopen we langs een moskee naar de citadel. Het strategische belang van de stad in de vroegere tijden blijkt wel uit dit 16e-eeuwse fort van Sultan Selim. Tot 1975 is het fort in gebruik geweest door de Egyptische kustwacht. We kopen een kaartje en gaan naar binnen. Van bovenaf heb je een mooi uitzicht met de zee op de achtergrond. Na dit bezoek brengt de minibus ons weer terug naar het hotel.

‘s middags ga ik alvast de snorkeluitrusting voor morgen ophalen bij de dive shack (die ik zelf zo noem). Bij het hotel kan ik het snorkelen dan alvast uitproberen. Het is er niet diep. Het water in en uitkomen met een rots- en koraalondergrond is daardoor een uitdaging, maar de vissen zijn heel goed te zien. Ik ken de namen allemaal niet, maar die ene met geel, roze en paars, mooi!

We eten ‘s avonds van het buffet, waar telkens ruim voldoende keus is.