Mijn
reis begon eigenlijk bij dag 0. Gisterenavond werd ik door zusje Jamie, zwager
Jeffrey en neefje Keano naar het station in Enschede gebracht en ging ik met
m’n Kruidvat-treinkaartje op weg naar Schiphol. Het was lekker rustig in de
trein. Geheel volgens schema kwam ik aan. De koffer werd gedropt in het
bagagedepot en toen moest ik op zoek naar het hotel. Het was volstrekt
onduidelijk waar je precies naar toe moest om door de juiste douanepoortjes te
komen, maar na wat zoeken vond ik het eindelijk. De zenuwen sloegen nog even
toe toen mijn rugzak bij de douane eruit werd gevist en uitvoerig werd gescand.
Ik had nog zo gevraagd of ik de ipad eruit moest halen... Na de douane was het
hotel gelijk om de hoek en kon ik inchecken. Nog vol van spanning over wat
komen gaat ben ik rond 11 uur moeizaam in slaap gevallen. Om kwart over drie
was ik wakker en toen heb ik me maar aangekleed. Na het uitchecken was het ook
weer onduidelijk hoe je terug komt aan de ‘landkant’, maar na meerdere keren
vragen vond ik gelukkig de terugweg. De koffer werd weer opgehaald bij het
depot en toen op naar de juiste vertrekhal.
Bij
de gate ontmoette ik de eerste reisgenoten. De vlucht van Amsterdam naar Wenen
verliep voorspoedig, alhoewel m’n oren er ondanks de kauwgom minder blij mee
waren. Tijdens de tussenstop wat babbeltjes gemaakt met reisgenoten en toen
verder van Wenen naar Caïro. Daar eenmaal aangekomen werden we opgewacht door
een man met een Djoser bordje. Daar weer door de controles en bagage opgehaald.
Voor één reisgenoot begon de reis iets minder leuk; koffer foetsie. Hopelijk
traceren ze die snel en krijgt hij het gauw terug.
Dan
nog een rit van ca. 35 minuten in een niet hele moderne bus, door een nog
minder modern stuk Caïro. Wat een ongelofelijke puinzooi ligt hier, letterlijk.
Maar, ondanks dat het geen zomer is, toch eindelijk zomerweer! Hier waren we
ook wel ff aan toe, heerlijk. Gids Mohamed en buschauffeur Ali rijden ons naar
het hotel, waar Mohamed een en ander toelicht en de kamers worden toebedeeld.
Net als de meesten, heb ik een roomie.
Met
een paar reisgenoten denken we even snel nog wat te kunnen eten in het
restaurant van het hotel, maar niets is minder waar. Het duurt al enorm lang
voordat we kunnen bestellen, laat staan dat we het krijgen. Op een gegeven
moment krijgt men haast, want ze moeten nog naar de kerk voor Koptisch Pasen en
de schoonmaker staat al klaar. Laat dat restje rijst maar zitten dan. Nog even
flessen water halen bij het supermarktje (spotgoedkoop), douchen, blog typen en
dan komt er een einde aan deze lange reisdag. Morgen naar het Egyptisch
Museum!
Overnachting: Pharaohs Hotel
Geen opmerkingen:
Een reactie posten