De mooiste foto’s maken we in de Sahara, op de rug van een dromedaris, wat een belevenis op zich was. Wanneer het beest in de benen komt en door de benen gaat moet je je goed vasthouden, anders kukel je zo voorover. Mijn dromedaris heette Michael (haha Mimi) en blijkbaar was dat de packleader, want ik ging voorop. Je gaat dan een stuk de woestijn in tot je iets op een afstand staat en de hele rij mooi kunt zien. We stappen daar even af en maken foto’s. Daarna keren we terug. Omdat alle Egyptenaren gisteren geweest zijn, is het nu relatief rustig. Ik vind ook dat er overal weinig toeristen zijn. Ik kan het niet vergelijken met andere dagen of maanden om te bepalen wat normaal is, maar ik zeg houden zo!
Na het bezoeken van de Sfinx gaan we naar Sakkara. We bezoeken eerst een papyruswinkel waar we koffie en thee krijgen en waar uitleg wordt gegeven over hoe papyrus wordt gemaakt. Ik heb letterlijk het sap uit de stengels gerold met een deegroller. Het is uiteraard wel een tourist trap, want ze willen natuurlijk dat je papyrus (met afbeeldingen) koopt. Sommigen doen dat ook. Na dit bezoek gaan we lunchen in een soort van park. Vlees, rijst, aubergine etc. Na het eten rijden we gauw door naar de trappiramide van Djoser (waar de reisorganisatie dus naar is vernoemd) uit de 3e dynastie en graven van edelen. Vooral die grafkamers zijn fantastisch, want de binnenkant zit vol reliëfs, met allerlei beesten zoals krokodillen, nijlpaarden en vissen. Van sommige delen is zelfs de kleur nog zichtbaar. En dat van duizenden jaren geleden! Je mag hier geen foto’s maken, maar daar houdt niet iedereen zich aan, dus een foto zal nog wel volgen. We hebben hier eigenlijk net iets te weinig tijd om alles goed te bekijken. We moeten ons aan het schema houden en gaan snel verder naar de laatste stop van vandaag; Memphis. De vroegere hoofdstad van Egypte. We bezoeken vluchtig het Mit Rahina museum. In dit relatief kleine openlucht museum is de kolos van Ramses II het pronkstuk. Ramses II wordt ook wel beschouwd als de grootste farao aller tijden.
Hierna ga ik vermoeid terug de bus in. Ik heb zo’n spierpijn in de benen van de afgelopen dagen, dat ik er moeilijk door loop. Ik wordt er pijnlijk aan herinnerd dat ik een kantoorbaan heb en niet sport..
In de avond gaan we met een groep op pad langs de Nijl en vinden na een tijdje iets wat op een restaurant lijkt. Eten bestellen gaat erg moeizaam, want de kaart is in het Arabisch en men spreekt geen Engels. Een andere gast wordt gevraagd om te vertalen. We bestellen maar allemaal hetzelfde om het niet te moeilijk te maken. Kip met rijst, brood en salade. Het duurt erg lang voordat we het hebben, maar het smaakt goed. In het hotel nog even douchen en dan op bed. Morgen naar Alexandrië!


















Geen opmerkingen:
Een reactie posten