Dag 14 Luxor

Vanaf het Nieuwe Rijk, rond 1550 v.C., ontwikkelden de heersers Weset, zoals Luxor toen heette, tot een bloeiende stad. De stad werd verfraaid met talloze tempels. In het centrum van dit gezellige en drukke stadje ligt de grote Luxortempel. Vanuit deze tempel leidde een laan geflankeerd met sfinxen naar het enkele kilometers noordelijker gelegen tempelcomplex van Karnak. Dat tempelcomplex is mogelijk het grootst religieuze bouwwerk ter wereld en het eerste dat we vandaag bezoeken. We gaan op tijd weg, om de warmte (en de Chinezen) voor te zijn. Het complex is enorm groot, maar men heeft er dan ook zo’n 1000 jaar over gedaan om dit te realiseren. Aan het hele project hebben 30 farao’s meegedaan. In Karnak kunnen vier delen worden onderscheiden, elk gewijd aan een andere god. Slechts één is toegankelijk voor het publiek: het deel dat gewijd is aan Amon-Re.

Zicht vanuit het hotel

Na terugkomst bij het hotel hebben we de rest van de dag om zelf in te vullen. Met drie anderen ga ik naar het museum van Luxor. Eerst bekijken we een film van 7 minuten. Het museum is niet zo groot als het museum in Caïro, maar beschikt over enkele bijzondere voorwerpen en beelden die zijn gevonden in de omliggende graven en tempels. De tentoonstelling is overzichtelijk en leuk om te bezoeken.

Eenmaal weer terug in het hotel, houd ik even siësta, want met al die indrukken de afgelopen twee weken, is de koek even op en de dag is nog niet voorbij. 

Om 6 uur gaan we met Mohamed en een groot deel van de groep naar de Luxortempel. Het is nu donker en we bekijken de met lampen verlichtte tempel van buiten en binnen. Dat is weer eens wat anders dan bij daglicht. De tempel was opgedragen aan de triade van Luxor (of Thebe, zoals het in die tijd genoemd werd): Amon, Moet en Chonsoe.

Voor de tempel houdt zich een gezellige meute op, die wacht tot een van de gerestaureerde Ramsesbeelden wordt onthuld door de minister. De groep die wil gaan eten (waaronder ik) kan hier helaas niet op wachten. Het is al kwart voor 8, dus we proppen ons met zeven man weer in een oude Peugeot taxi. Als sardientjes in een blikje komen we aan bij restaurant Sofra. Het is de moeite waard, want het eten smaakt weer prima. Ik heb een vispotje, de anderen eten rund, kip of eend. Ook de verse fruitsappen (mango, limoen, banaan, watermeloen etc.) zijn in Egypte vers en lekker. Op dezelfde manier nemen we ook de taxi weer terug en dat is het einde van weer een geslaagde dag.