Dag 15 Luxor

Vandaag is een vrije dag en dus door onszelf in te vullen. Met 42 graden in de middag is het de warmste dag van de week, dus om half 8 gaan we met z’n vieren op pad. We gaan met de motorboot naar de westoever en regelen daar voor een halve dag een taxi met chauffeur Abdallah, die overal op ons wacht.

De eerste stop is Deir el-Medina. Dit was een nederzetting, waar kunstenaars en arbeiders woonden die verantwoordelijk waren voor de rotsgraven in de Vallei der Koningen, de Vallei der Koninginnen en de graven van de edelen. Tegen de heuvel ligt de begraafplaats van de bewoners. We bezoeken de volgende tombes: 1 Sennedjem, 359 Inherkhau, 335 Nakhtamon en 218-220 Amenakht, Nebenmaat en Khaemteri.

1 Sennedjem

359 Inherkhau

218-220 Amenakht, Nebenmaat en Khaemteri

Alleen zijn ze heel mooi beschilderd van binnen.

Daarna wandelen we nog even naar de tempel voor Hathor, naast het dorpje.

Stop twee was the valley of the nobles. De naam zegt het al, hier bevinden zich de graven van de edelen. We gaan de volgende tombes in: 55 Ramose, 56 Userhet, 57 Khaemhat, 96 Sennefer, 100 Rekhmire. De laatste vinden wij de mooiste van de vijf.

55 Ramose

56 Userhet

57 Khaemhat

96 Sennefer

100 Rekhmire

Na een tussenstop voor een drankje, gaan we naar de derde en laatste halte, de Vallei der Koninginnen. Hier liggen voornamelijk koninginnen, koningskinderen en edelen. De tombes die we hier aan doen:

44 Khaemwaset (prins)

52 Titi (prinses-koningin)

55 Amun-her-khepeshef (prins)

Aan het begin van de avond ga ik nog even alleen naar het mummificatiemuseum, dat iets verder dan het hotel langs de boulevard is gelegen. Een klein, maar informatief museumpje.

Op de terugweg kom ik Mohamed tegen, die nog boodschappen moet doen, waaronder kruiden voor zijn thuisfront. Hij vraagt of ik mee ga en dan kunnen we gelijk een hapje eten. Onderweg komen we nog een reisgenoot tegen en we gaan met z’n drieën verder. We eten een enorm bord koshari voor een poep en een scheet. Later drinken we op een terrasje nog koude hibiscus thee en kijken de laatste minuten van de wedstrijd Manchester United tegen Tottenham Hotspur. In Egypte zijn velen voetbalgek. En zij gaan WEL naar het WK.. Op de terugweg nemen we nog een klein stukje de paardenkoets. Voor mij hoeft dat niet perse, want de paarden worden niet zo goed verzorgd als bij ons. De mannen die erbij horen staan bekend als oplichters. Ze zeggen tegen mensen dat het bijvoorbeeld tien pond kost (50 eurocent) en aan het eind van de rit zeggen ze ‘ik heb tien euro gezegd’ en maken er dan een hele heisa van, zodat mensen wel moeten betalen. Wij betalen nu 1 euro. Terug bij het hotel ga ik in het supermarktje nog even water en wat lekkers inslaan voor de reis naar de Rode Zee van morgen. Op naar snorkelland!