Dag 6 Alexandrië

Vannacht heb ik goed geslapen in dit lekker zachte bed. De kamer is enorm groot en waarom, geen idee, het is voornamelijk loze ruimte. Op de badkamer lag gisteren trouwens een beestje op zijn rug. Ik hoopte een mot, want hij was aardig groot. Maar nee, het was een kakkerlak. Volgens mijn kamergenoot lag die er nog niet toen ze naar het toilet ging, dus hij moest nog leven en dat was inderdaad zo. Ieks! Hij is gauw door het toilet gespoeld..

Vandaag maken we een excursie langs andere bezienswaardigheden in de stad. Weer met tourismepolitie die met ons meereist in de bus. Blijft bijzonder. We bezoeken eerst het Serapeum (tempel gewijd aan de god Serapis), met de ca. 30 meter hoge pilaar van Pompeius. De Egyptenaren noemen dit complex Amud El-Sawari. De pilaar werd in 297 n.C. opgericht voor het Romeinse rijk. De tempel werd beschouwd als een dependance van de beroemde bibliotheek van Alexandrië. Bij beide zijn de boekrollen allemaal door brand verloren gegaan, enorm zonde.

Daarna gaan we naar de catacomben van Kom El-Shuqafa. Eén van de belangrijkste archeologische vindplaatsen voor de wetenschap van de Egyptische geschiedenis. De catacomben werden ontdekt toen een ezel op 28 september 1900 door een gat in de grond zakte. De ezel overleefde dat niet, maar door zijn daad is hij nu beroemd en wordt hij in de catacombe vereerd. De necropool stamt uit de tijd waarin de faraonische grafgebruiken gecombineerd werden met Hellenistische invloeden uit het vroege Romeinse Keizerrijk. De cirkelvormige trap die naar de onderaardse tunnel leidt werd uitgegraven ten tijde van Antoninus Pius en Marcus Aurelius in de twee eeuw na Christus. Overledenen werden bijgezet vanaf het einde van de eerste eeuw tot aan het begin van de vierde eeuw. Er is één ontzettend mooie grafkamer met reliefs op de muren. Het leek net een set voor een Indiana Jones film. Gaaf om te zien. Je mocht er helaas geen foto’s maken.

Nummer drie op het lijstje was de citadel van (sultan) Qaitbay. Dit is een 15e-eeuws fort aan de kust. Het fort zou van de stenen van de oude vuurtoren van Alexandrië (één van de zeven klassieke wereldwonderen) zijn gebouwd. Binnen was niets te zien, dus we zijn er niet in geweest. Foto’s maken van de buitenkant en verder even rustig struinen over het piertje ernaast. Gekeken bij de vissers, maar het emmertje waar ik een blik op wierp bevatte maar één klein visje. Magere vangst dus.

De laatste stop was bij de bibliotheek van Alexandrië. Dit is de moderne bibliotheek, die in de buurt staat van waar de oude bibliotheek ooit moet hebben gestaan. Deze moderne bieb is in 2003 geopend met de intentie om de vergane glorie van haar voorganger enigszins te herstellen. Ze kreeg daarbij steun van o.a. UNESCO. We hebben eerst even wat gegeten en gedronken en vervolgens kregen we 1,5 uur vrije tijd in de bibliotheek. Ik heb eventjes in de bibliotheek zelf rondgelopen, maar zo bijzonder vond ik dat nu ook weer niet. Ik had gehoord dat er in de kelder een oudheden museum was, dus daahaag. Daar heb ik rondgestruind en informatie over allerlei oude objecten geabsorbeerd.

Met drie anderen eet ik ‘s avonds simpel in een restaurantje van het nabije winkelcentrum. We hebben geen zin om uitgebreid en verder weg te gaan eten. We lopen eerst nog door een drukke winkelstraat. Leuke winkeltjes, tot ik een winkel zie waar allemaal kratten voor staan met konijntjes erop. En niet om als huisdier te houden. Dag flappie..