Oef, half 5 opstaan. Het is de eerste keer dat ik wakker wordt van de wekker, want tot nu toe was ik telkens voor het alarm al op. Gerritje is in geen velden of wegen te bekennen. Aankleden, tanden poetsen etc., spullen pakken en verzamelen bij de receptie. We krijgen allemaal een plastic tasje met ontbijt (en een zakje chips), om in de bus te kunnen opeten. We zitten zeker 3,5 uur in de bus tot aan Abu Simbel, ca. 280 kilometer ten zuiden van Aswan en nog maar 40 kilometer ten noorden van de Soedanese grens. Dit is het meest zuidelijke punt in Egypte waar we tijdens deze reis komen. Bijna iedereen slaapt nog even, maar ik wordt dan vaak brakker wakker dan ik voor de tijd was, dus ik typ de verslagen van gisteren en eergisteren. We zitten vandaag in een mooie ruime bus.
Bij aankomst is onze bus de enige op de enorme parkeerplaats en daar komt gedurende ons verblijf weinig verandering in. Mohamed spreekt hier niet over, maar het wordt telkens weer duidelijk dat Egypte een flinke klap heeft gehad op toeristisch vlak. Dit is één van de meest bekende en spectaculaire monumenten in Egypte. Afijn, we stappen de bus uit en worden van alle kanten belaagd door souvenirverkopers. Die slaan we van ons af en wandelen langs het Nassermeer (die dus gigantisch groot is), om de berg heen waar aan de achterkant de tempels te zien zijn. Ook de tempels van Abu Simbel zijn gered van verdrinking als gevolg van de bouw van de Aswandam en staan dus niet meer op de originele plek. Deze door UNESCO gesponsorde verplaatsingsmissie heeft 40 miljoen dollar gekost. Wat een enorme taak om dit zo secuur mogelijk te doen. Het hele project heeft vier jaar geduurd.
De tempels betreffen de Grote Tempel van Ramses II en de kleinere Tempel van Hathor. Bouwperiode: tussen 1274 en 1244 voor Christus. Wanneer ik aan kom lopen zie ik recht vooruit eerst de façade van de tempel van Hathor en denk ‘hmm, dat is kleiner dan ik dacht’, maar dan kijk ik naar links en zie ik de façade van de Grote Tempel. Wow! De vier enorme beelden van Ramses II zijn gigantisch en hebben waarschijnlijk altijd al de functie gehad om indruk te wekken. Dat Ramses II zichzelf als een god ziet, blijkt wel uit het heiligdom, de achterste kamer van de tempel. Hier staan vier beelden, drie van goden waaraan de tempel tevens is gewijd en natuurlijk één van Ramses II. Dit was niet gebruikelijk, want dat was alleen voor de goden bestemd. De tempel was zo gebouwd dat drie van de beelden op 21 februari en op 21 oktober door de zon werden belicht, de verjaardag en kroondag van Ramses II. Het meest linker beeld moest opzettelijk niet verlicht worden, want Ptah was de god van de duisternis. Knap gedaan. Door de verplaatsing van de tempel vind dit schouwspel één dag later plaats. De reliëfs in de tempel zijn weer mooi. Opvallend is de uitbeelding van de slag bij Kadesh (in het huidige Syrië), waar Ramses II de Hettieten in de pan hakt.
Na het bekijken van de tempels drinken we nog even wat en stappen dan weer de bus in voor de terugreis. Terug in Aswan bezoek ik met een paar nog even de markt en drinken we daar muntthee. Ik ga ‘s avonds met met Mohamed en vijf anderen in een traditioneel restaurant eten en het smaakt allemaal weer prima. Voorgerecht: mloukhiya (soep van juteplant). Hoofdgerecht: duif.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten